Eski Yunanlıların en büyük tanrısı, Kronos ile Rhea'ın oğlu. İlk Zeus'un atmosfer olaylarının, özelliklede parlaklığı, fırtınaları, ve yağmurlarıyla göğün simgesi olduğu sanılır. Günlük yaşamlarında Atinalılar yağmurdan hep Zeus'u sorumlu tutarlardı. Öte yandan, sigis'i taşıyan yıldırım tanrısı Zeus, şimşeklerin çakıp söndüğü ıssız doruklarında (ithome, Lykeos, Tayghetos, Hymettos, Pelion, Aynaroz, Pangaion, İda,) Olympos dağları tanrısıydı. Zeus insan topluluklarının koruyucu tanrısıydı. Ayrıca güç durumdaki savaşçılara yardım eden ve savaşlar kazandıran kurtarıcı tanrıydı. Bütün bunlardan başka Zeus bir adalet tanrısıydı: çoğunlukla "iyilik sever" (Meillikhios) adıyla anılır ve pişmanlık duyan günahkarlar ona yakarırlardı. Ancak Zeus, suçluları ve tehlikeli bir biçimde sivrilen kahramanları cezalandırırdı. Mutlak olarak her şeye kadir değildi kaderin yasalarına boyun eğerdi.

               Kronos bütün çocuklarını yutmaya kalkıştığı zaman Zeus'u annesi kurtarmıştı. Girit'e saklandı ve keçi Amaltheia'nın sütüyle beslendi. Daha sonra Kronos'u tahtından indirip yerine geçti ve Olympos'a yerleşti, Titanlar'a ve devlere karşı Olympos'u savundu. Metis, Themis, Demeter, Mnemosyne, Aphrodite, Leto ve nihayet kız kardeşi Hera ile evlendi.